Przepraszamy za niedogodności.
Wyszukaj ponownie to co szukasz
tel: +48 572 451 338 email: sklep@frawent.pl
Wyszukaj ponownie to co szukasz
Instalacje odpylające pracują najskuteczniej wtedy, gdy są powiązane z konkretną technologią, a nie dobierane wyłącznie do kubatury hali. Innych parametrów wymaga obróbka drewna, innych – szlifowanie metalu, a jeszcze innych – odbiór dymu i gazów przy spawaniu. Odciąg do maszyn powinien uwzględniać geometrię osłon, rytm pracy stanowisk i sposób odbioru odpadu.
Najczęstsze zastosowania obejmują:
obróbkę drewna i płyt, podczas której odbierane są trociny, pyły i wióry,
obróbkę metalu, podczas której usuwane są pył szlifierski oraz dym procesowy,
stanowiska spawalnicze, przy których przejmowane są gazy i aerozole,
linie przesypowe i transport pneumatyczny, w których ogranicza się wtórne pylenie materiału.
W każdym z tych zastosowań punkt odbioru powinien znajdować się możliwie blisko miejsca emisji, bo tam powstaje największe obciążenie dla wentylacji ogólnej.
Skuteczna instalacja odciągowa musi przejąć zanieczyszczenie, przetransportować je bez strat i odseparować od strumienia powietrza. Dlatego liczy się cały układ, a nie pojedynczy komponent. Rury, kształtki, wentylator, filtr i sposób rozładunku muszą być dobrane do wspólnych parametrów przepływu.
Przy pojedynczych stanowiskach stosuje się ssawę stanowiskową, ramię odciągowe lub okap, ponieważ zanieczyszczenia trzeba przejąć, zanim rozproszą się w hali. Przy maszynach zamkniętych punkt ssania dobiera się do obudowy i kierunku wyrzutu materiału. Niedokładne umieszczenie króćca odbiorczego obniża skuteczność nawet wtedy, gdy wentylator ma zapas mocy.
Kanały odpylające powinny utrzymywać swobodny przepływ bez zatorów i niepotrzebnych oporów. Zbyt mała średnica sprzyja zapychaniu, a zbyt duża obniża prędkość transportu i zwiększa odkładanie frakcji w przewodzie. Przy materiałach ściernych stosuje się wzmacniane rury z blachy o grubości 2 lub 3 mm, a łagodniejsze kształtki sprawdzają się lepiej niż trójniki pod kątem 90 stopni. W części separacyjnej stosuje się odpylacz workowy, cyklon przemysłowy albo filtr mokry, zależnie od rodzaju pyłu, wilgotności i wymaganej czystości powietrza. Przy większej ilości wiórów cyklon przemysłowy odciąża filtr, a przy trocinach dobrze sprawdzają się wentylatory promieniowe z otwartym, wyważonym wirnikiem o właściwościach samooczyszczających.
Instalacje odpylające tracą wydajność stopniowo, a pierwsze sygnały widać na stanowisku i przy samej maszynie. Osad na prowadnicach, częstsze czyszczenie szaf sterowniczych, spadek skuteczności przy otwartych osłonach oraz szybkie zapełnianie filtra oznaczają, że układ wymaga korekty. Częstą przyczyną jest niedopasowana wydajność przepływu powietrza, zbyt duży spadek ciśnienia, nieszczelność połączeń albo niewłaściwie poprowadzone odgałęzienia.
W obróbce drewna dodatkowe znaczenie ma sposób separacji odpadu. Odpylacze do trocin i pyłów powinny współpracować z układem rozładunku, na przykład przez śluzę celkową, aby materiał nie wracał do obiegu i nie destabilizował pracy filtra.
Dobór systemu zaczyna się od procesu technologicznego, a nie od samej średnicy przewodu. Znaczenie ma rodzaj pyłu, jego ścieralność, wilgotność, temperatura, jednoczesność pracy maszyn oraz oczekiwany sposób odbioru materiału. Przy modernizacji linii analizuje się również, czy odzyskany materiał ma trafić do zbiornika, czy do dalszego transportu.
Ocena techniczna obejmuje:
strumień powietrza dla każdego punktu odbioru,
spadki ciśnienia na przewodach, filtrze i osprzęcie,
rodzaj separatora odpowiedni dla pyłu suchego, wilgotnego lub lepkiego,
wykonanie przewodów odpowiednie do materiału ściernego lub palnego.
Przy pyłach palnych konieczna jest analiza zagrożenia wybuchem i dobór komponentów zgodnych z ATEX, czyli z wymaganiami dla stref zagrożonych wybuchem. Filtry antystatyczne, wentylatory przeznaczone do takich stref oraz ograniczenie stosowania przewodów z tworzyw mają wtedy bezpośredni wpływ na bezpieczeństwo układu.
Montaż instalacji odciągowej powinien zachować projektowane przekroje, kierunki przepływu i dostęp serwisowy do filtra oraz wentylatora. W układach podciśnieniowych korzystne jest umieszczenie wentylatora po czystej stronie filtra, bo ogranicza to odkładanie zanieczyszczeń na wirniku. Po uruchomieniu potwierdza się podciśnienie, wydajność odciągów oraz szczelność kanałów.
Regularna obsługa utrzymuje skuteczność przez lata. Audyt instalacji, kontrola zużycia przewodów, czyszczenie elementów filtracyjnych i pomiar hałasu pozwalają wychwycić odchylenia, zanim przełożą się na przestoje, awarie i wzrost kosztów serwisu. Dokumentacja wykonawcza, protokół uruchomienia i wyniki pomiarów ułatwiają ocenę zgodności systemu z wymaganiami BHP i ATEX oraz z rzeczywistym obciążeniem procesu.
1. Jak rozpoznać, że system wymaga korekty lub serwisu?
Sygnałami są osad na maszynach, częstsze czyszczenie szaf, słabszy odciąg przy otwartych osłonach i szybkie zapełnianie filtra. Sprawdzamy wówczas przepływ, ciśnienie, szczelność oraz odgałęzienia.
2. Kiedy należy zastosować rozwiązania zgodne z ATEX?
Są konieczne przy pyłach palnych i po ocenie ryzyka wybuchu. Dobieramy wtedy filtry antystatyczne, odpowiednie wentylatory i bezpieczne przewody, ograniczając elementy z tworzyw sztucznych.
3. Jak potwierdzić prawidłowe działanie systemu po uruchomieniu?
Wykonujemy pomiary podciśnienia i wydajności odciągów oraz kontrolujemy szczelność kanałów. Wyniki wraz z protokołem uruchomienia pomagają ocenić zgodność z BHP, ATEX i obciążeniem procesu.