Przepraszamy za niedogodności.
Wyszukaj ponownie to co szukasz
tel: +48 572 451 338 email: sklep@frawent.pl
Wyszukaj ponownie to co szukasz
Zasuwa pneumatyczna jest stosowana tam, gdzie ręczna obsługa byłaby zbyt wolna albo wymagałaby wejścia w strefę pracy maszyny. W dużych instalacjach odpylających, wentylacyjnych i w transporcie pneumatycznym liczy się nie tylko samo odcięcie medium, ale też powtarzalność cyklu oraz możliwość zsynchronizowania pracy z innymi urządzeniami.
W prostych odgałęzieniach wystarcza napęd ręczny, jednak przy częstym przełączaniu gałęzi lub pracy sekwencyjnej pneumatyka daje krótszy czas reakcji i łatwiejszą integrację z automatyką. Przewaga takiego rozwiązania jest widoczna zwłaszcza w układach pracujących w seriach lub pod zmiennym obciążeniem:
w instalacjach odpylających, gdzie trzeba szybko odciąć wybraną gałąź ciągu
w transporcie trocin, cementu i pyłów, gdzie szczelność ogranicza straty medium
pod zbiornikami i lejami, gdzie zasuwa płytowa odcina wypływ materiału
w rurociągach z wodą, ściekami i mediami chemicznymi, gdzie liczy się powtarzalny ruch zamknięcia
W trudno dostępnych punktach instalacji napęd pneumatyczny upraszcza eksploatację, bo nie wymaga każdorazowej obecności pracownika przy zaworze.
Zasuwa pneumatyczna wykorzystuje siłownik pneumatyczny zasilany sprężonym powietrzem pod ciśnieniem 4-8 barów. Ruch siłownika jest przenoszony na wrzeciono albo element przesuwny, który otwiera lub zamyka przelot, a w razie potrzeby także ustawia pozycję pośrednią, gdy proces wymaga regulacji przepływu i ciśnienia roboczego.
W układach automatyki sterowanie realizuje elektrozawór, a sygnał może pochodzić ze sterownika PLC. Przy zasilaniu 24 V DC albo 230 V AC otwieranie i zamykanie można łatwo zsynchronizować z czasem pracy wentylatora, podajnika lub dozownika. Napęd elektryczny bywa uzasadniony tam, gdzie nie ma instalacji sprężonego powietrza, lecz w środowisku pyłowym układ pneumatyczny zwykle pozwala na prostszą i szybszą pracę cykliczną.
W wykonaniach z funkcją powrotu do pozycji bezpiecznej po zaniku zasilania albo spadku ciśnienia sterującego zasuwa wraca do położenia zamkniętego. Taki sposób pracy ogranicza niekontrolowany przepływ medium.
Dobór nie zaczyna się od samego napędu. Najpierw sprawdza się medium, średnicę nominalną DN, czyli wymiar dopasowany do przelotu rurociągu, ciśnienie robocze, wymaganą szczelność oraz sposób montażu. Przy drobnym pyle albo sprężonym powietrzu zwykle wybiera się wykonania szczelne. W rurociągach z materiałem abrazyjnym znaczenie ma również geometria przelotu i odporność elementu odcinającego na ścieranie.
W strumieniu z dużą zawartością ciał stałych dobrze sprawdza się pneumatyczna zasuwa nożowa, ponieważ nóż przecina warstwę medium i po pełnym otwarciu powoduje mały spadek ciśnienia. Zasuwa klinowa sprawdza się w klasycznym odcinaniu odcinka rurociągu, a zasuwa suwakowa bywa wybierana do dużych przelotów i wyższych ciśnień. Pod zbiornikami stosuje się wykonania płytowe, natomiast w ciągach odpylających często wybierana jest zasuwa typu ZASP, zaprojektowana do szybkiego i szczelnego odcinania powietrza.
Znaczenie ma także materiał korpusu. Blacha galwanizowana dobrze znosi warunki przemysłowe i ogranicza ryzyko korozji, a stal nierdzewna jest uzasadniona przy agresywniejszym medium lub wyższych wymaganiach higienicznych. W średnicach od DN 80 do DN 1000 trzeba uwzględnić miejsce na siłownik, a przy większych gabarytach także możliwość zastosowania więcej niż jednego napędu.
Zasuwa pneumatyczna wymaga poprawnego osadzenia w osi rurociągu i stabilnego podparcia, szczególnie przy dużej średnicy. Przyłącze międzykołnierzowe, czyli montaż pomiędzy kołnierzami, przyspiesza instalację, ale tylko wtedy, gdy kołnierze są współosiowe, a uszczelnienie dobrane do medium i temperatury pracy. Linia sprężonego powietrza powinna dostarczać powietrze o stałym ciśnieniu roboczym, zwykle około 6 barów, oczyszczone z kondensatu i zanieczyszczeń.
Przed uruchomieniem linii sprawdza się:
zgodność średnicy DN z rzeczywistym przelotem rurociągu
zgodność kierunku przepływu i położenia siłownika względem przestrzeni montażowej
zgodność napięcia cewki z układem sterowania
zgodność sygnałów krańcowych z logiką sterownika PLC
Obsługa serwisowa sprowadza się do kontroli szczelności, czystości strefy przesuwu oraz pracy siłownika i elektrozaworu. W instalacjach sterowanych z PLC znaczenie mają także czasy reakcji zaworu i położenia krańcowe. W układach pracujących bez przerw serwis planuje się zgodnie z częstotliwością cyklu, a nie wyłącznie z kalendarzem. Przy porównywaniu wykonań na liście produktów wybór najszybciej zawęża się na podstawie średnicy DN, poziomu szczelności, sposobu sterowania i materiału korpusu.
1. Jakie zasilanie jest potrzebne do sterowania zasuwą?
Siłownik wymaga sprężonego powietrza o ciśnieniu 4–8 barów, najczęściej około 6 barów. Elektrozawór może być zasilany napięciem 24 V DC lub 230 V AC i sterowany z PLC.
2. Co stanie się z zasuwą po spadku ciśnienia?
W wykonaniu z funkcją powrotu do pozycji bezpiecznej zasuwa samoczynnie przejdzie do położenia zamkniętego. Ograniczy to ryzyko niekontrolowanego przepływu medium.
3. Jak często należy serwisować mechanizm?
Kontrolujemy szczelność, strefę przesuwu, siłownik, elektrozawór, czasy reakcji i położenia krańcowe. Przy pracy ciągłej terminy serwisu ustala się według liczby cykli, nie tylko kalendarza.