tel: +48 572 451 338 email: sklep@frawent.pl
Przejście symetryczne Ø100 x Ø100 łączy część okrągłą z prostokątną w instalacji wentylacyjnej bez przesunięcia osi. Taki układ upraszcza prowadzenie instalacji tam, gdzie zmienia się kształt przekroju, ale trasa ma pozostać w jednej linii. W skład produktu wchodzi jedno przejście z ramką...
Symetryczne przejście utrzymuje wspólną oś przyłączy, dlatego dobrze sprawdza się w prostych ciągach, gdzie liczy się czytelna geometria układu. Taki układ ułatwia podłączenie kolejnych kształtek i ogranicza korekty na budowie.
Elementy tego typu stosuje się między odcinkami o różnej średnicy, przy rozgałęzieniach z użyciem dwójników i trójników oraz na styku kanału z urządzeniami. Kształtki te sprawdzają się zarówno w systemach okrągłych, jak i w układach, w których zmienia się przekrój lub średnica przewodu.
Redukcja dopasowana do dwóch różnych przyłączy porządkuje połączenia tam, gdzie jedna średnica wychodzi z urządzenia, a inna prowadzi dalej do głównego ciągu. W praktyce taki element często zamyka etap łączenia filtra, wentylatora lub króćca technologicznego z dalszą częścią instalacji.
Dobór zaczyna się od zgodności przyłączy. Różnica między średnicą wejścia i wyjścia decyduje nie tylko o montażu, ale też o prędkości powietrza i spadku ciśnienia w danym odcinku.
Przy wyborze sprawdza się przede wszystkim:
średnicę wejścia i wyjścia, ponieważ przejście musi odpowiadać wymiarom sąsiednich odcinków kanału;
kierunek zmiany przekroju, gdy element ma zwiększać średnicę jako dyfuzor, czyli rozszerzenie kanału, albo zmniejszać ją jako konfuzor, czyli zwężkę;
rodzaj połączenia, jeśli montaż przewidziano na obejmy wąskie, obejmy szerokie lub kołnierze;
miejsce zabudowy, gdy przejście współpracuje z filtrem, klapą zwrotną lub rozgałęzieniem instalacji.
Kanały okrągłe stawiają zwykle mniejsze opory tarcia, dlatego często stosuje się je w odcinkach o wyższych wymaganiach przepływowych. Dobrze dobrana redukcja nie zaburza przepływu bardziej, niż wynika to z geometrii instalacji.
Przy dużej zmianie średnicy dobrze zachować możliwie łagodne przejście, bo gwałtowne zwężenie albo rozszerzenie zwiększa lokalne straty ciśnienia. Znaczenie rośnie szczególnie wtedy, gdy za kształtką pracuje wentylator lub odcinek o wysokim obciążeniu przepływem.
Symetria nie jest detalem estetycznym. W osiowym przejściu strumień powietrza ma bardziej uporządkowany przebieg, a montaż kolejnych rur i kształtek jest zwykle prostszy niż przy elementach przesuniętych.
Największą różnicę widać tam, gdzie odcinek po redukcji prowadzi dalej na wprost. Równe rozłożenie materiału, brak przypadkowych załamań i powtarzalna geometria pomagają utrzymać stabilną pracę instalacji oraz ograniczyć trudności z dopasowaniem obejm i uszczelnień.
W układach prowadzonych przez ściany i stropy przejścia wentylacyjne dobiera się nie tylko według średnicy. Element zmieniający przekrój odpowiada za dopasowanie kanału wentylacyjnego, natomiast przejścia przez ściany, stropy i inne przegrody budowlane wymagają osobnego rozwiązania montażowego oraz uszczelnienia.
Wymagania normowe i przeciwpożarowe ocenia się dla kompletnego rozwiązania, nie dla samej zmiany średnicy. W strefach pożarowych klasa odporności ogniowej wynika z układu przewodu i uszczelnienia przewidzianego w projekcie, dlatego przy przejściu przez ściany i stropy sprawdza się:
zgodność średnicy i długości odcinka z dokumentacją instalacji;
zgodność rozwiązania z wymaganiami danej przegrody budowlanej;
zgodność uszczelnienia z warunkami pracy i ochrony przeciwpożarowej obiektu.
O trwałości decyduje nie tylko wymiar, ale też wykonanie. Przejścia z blachy galwanizowanej o grubości 0,9 mm utrzymują geometrię podczas transportu, montażu i późniejszej pracy układu.
Przy ocenie takich elementów bierze się pod uwagę przede wszystkim:
powtarzalność przyłączy, która ułatwia montaż obejm lub kołnierzy;
sztywność elementu, która ogranicza odkształcenia przy skręcaniu połączeń;
dokładność wykonania, która pomaga utrzymać szczelność przewodów wentylacyjnych w całym odcinku.
Jeżeli instalacja ma nietypowy bieg albo łączy kilka urządzeń o różnych średnicach, najlepiej dobierać przejście według rzeczywistych wymiarów przyłączy i sposobu łączenia. Taka weryfikacja skraca montaż i zmniejsza ryzyko przeróbek w gotowym ciągu.
Szczelność przewodów wentylacyjnych ocenia się dla całego połączenia, a nie dla samej kształtki. O wyniku decydują łącznie jakość krawędzi, typ obejmy albo kołnierza, uszczelnienie oraz dokładność złożenia na budowie.
1. Jak zamówić przejście do instalacji o nietypowych wymiarach?
Należy podać rzeczywiste średnice obu przyłączy, kierunek zmiany przekroju oraz sposób łączenia. Pozwoli to dopasować element do kanałów i ograniczyć przeróbki podczas montażu.
2. Czy redukcję można zamontować bezpośrednio przy wentylatorze lub filtrze?
Tak, jeśli średnice odpowiadają króćcom urządzenia i dalszego kanału. Przy znacznej zmianie przekroju warto zastosować łagodniejsze przejście, aby ograniczyć miejscowe straty ciśnienia.
3. Od czego zależy szczelność gotowego połączenia?
Wpływają na nią dokładność krawędzi, właściwy dobór obejmy lub kołnierza, odpowiednie uszczelnienie oraz staranny montaż. Szczelność należy oceniać dla całego połączenia, nie tylko kształtki.
