Przepraszamy za niedogodności.
Wyszukaj ponownie to co szukasz
tel: +48 572 451 338 email: sklep@frawent.pl
Wyszukaj ponownie to co szukasz
Tłumik akustyczny okrągły pochłania energię fal dźwiękowych przenoszonych przewodem. Najlepszy efekt uzyskuje się wtedy, gdy hałas powstaje w powietrzu, a nie w konstrukcji budynku lub ramie urządzenia.
W praktyce tłumiki okrągłe redukują kilka zjawisk jednocześnie:
dźwięk generowany przez wentylator kanałowy lub centralę wentylacyjną,
dźwięk przenoszony kanałem z innych pomieszczeń,
hałas przepływu powietrza powstający na zwężeniach, kolanach i nawiewnikach.
Jeżeli źródłem zakłóceń są drgania mechaniczne przenoszone przez obudowę urządzenia, sam tłumik nie zastępuje odsprzęglenia. Gdy problemem jest szum w kanale, tłumik działa bezpośrednio na jego przyczynę.
Tłumiki okrągłe wykonuje się ze stali ocynkowanej odpornej na korozję i uszkodzenia eksploatacyjne. Zewnętrzna obudowa ma postać rury zwijanej spiralnie, a wewnątrz znajdują się kulisy, czyli przegrody dźwiękochłonne, w układzie okrągłym lub pionowym.
Wkład z wełny mineralnej pochłania dźwięk, a od strony przepływu jest zabezpieczony tkaniną izolacyjną i perforowanym przewodem stalowym. Taka budowa poprawia tłumienie, a przy tym pozwala zachować szczelne połączenie z instalacją.
Głośna wentylacja nie wynika wyłącznie z pracy silnika. Równie często problem wynika ze zbyt dużej prędkości w przewodzie, niekorzystnej geometrii trasy albo przenoszenia dźwięku między pomieszczeniami przez wspólny kanał.
Okrągły przekrój zwykle pomaga, ponieważ powoduje mniejsze opory przepływu niż kanały prostokątne. Mniejsze opory nie usuwają jednak szumu całkowicie, dlatego w odcinkach wymagających wyciszenia stosuje się tłumiki okrągłe.
Tłumiki okrągłe pracują w kanałach nawiewnych i wywiewnych. Najczęściej montuje się je między wentylatorem a dalszym odcinkiem przewodu oraz przed nawiewnikami, gdy priorytetem jest ograniczenie hałasu docierającego do pomieszczenia.
Szczelne połączenie z kanałem ma znaczenie praktyczne, bo nieszczelności obniżają efekt akustyczny i pogarszają wydajność instalacji. W instalacjach o dłuższej trasie korzystne może być rozdzielenie tłumienia na więcej niż jeden odcinek.
Średnica tłumika musi odpowiadać średnicy przewodu. Długość dobiera się do wymaganej redukcji hałasu, ponieważ dłuższy element ma większą powierzchnię absorpcji, a większe kulisy i mniejsze szczeliny między nimi zwiększają skuteczność tłumienia.
Dobór techniczny powinien utrzymać równowagę między wyciszeniem a stratą ciśnienia:
średnica przyłącza zgodna z kanałem,
długość dopasowana do poziomu hałasu w instalacji,
prędkość powietrza między kulisami utrzymana w zakresie 8-12 m/s,
geometria kulis dopasowana do wymaganej absorpcji i wydajności.
W praktyce zbyt duże zawężenie przekroju zwiększa opory przepływu, a tym samym powoduje większy spadek ciśnienia w kanale. Dlatego dobór uwzględnia jednocześnie akustykę i wydajność. W systemach spotyka się średnice od Ø80 do Ø1000 mm, a przy nietypowej zabudowie stosuje się wykonania o indywidualnie dobranych wymiarach.
Tłumiki okrągłe są szczególnie uzasadnione w biurach, gdzie stabilne tło akustyczne wpływa na komfort pracy umysłowej. Sprawdzają się również w budynkach mieszkalnych, obiektach użyteczności publicznej i halach, w których wentylator kanałowy pracuje przez wiele godzin.
Dobór kształtu zawsze powinien odpowiadać geometrii sieci. Gdy instalacja opiera się na kanałach okrągłych, stosuje się tłumiki okrągłe. W przewodach prostokątnych pracują tłumiki prostokątne, ponieważ zgodność przekroju upraszcza montaż i ogranicza niepotrzebne zaburzenia przepływu.
1. Czy tłumik usunie hałas powodowany przez drgania urządzenia?
Nie zastąpi odsprzęglenia mechanicznego. Skutecznie ogranicza przede wszystkim szum przenoszony z powietrzem w kanale, m.in. od wentylatora i przepływu.
2. Jak dobrać model bez nadmiernego spadku ciśnienia?
Dopasowujemy średnicę do przewodu, długość do wymaganej redukcji hałasu, a geometrię kulis do wydajności. Zalecana prędkość między kulisami wynosi 8–12 m/s.
3. Gdzie najlepiej zamontować element wyciszający?
Najczęściej umieszcza się go za wentylatorem lub przed nawiewnikiem. Połączenia muszą być szczelne, a w rozległych instalacjach tłumienie można rozdzielić na kilka odcinków.